วันนี้ไปงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติมา รู้สึกว่าไม่ค่อยมีหนังสือใหม่ๆน่าสนใจเยอะเท่าไหร่ ตอนเเรกตั้งใจไว้ว่าอยากได้หนังสือของ อา'รงค์ วงษ์สวรรค์มาอ่านแต่ปีนี้ไม่ได้เลยทั้งหนังสือใหม่กะหนังสือเก่าก็มีหมดเเล้ว เลยได้สัพเพเหระมาแค่12เล่ม กลับมาบ้านนั่งดูหนังสือที่ตัวเองซื้อปรากฎว่า ครึ่งนึงเป้นหนังสือเกี่ยวกับเรื่องoutdoor สงสัยช่วงนี้ทำงานในห้อง4เหลี่ยมมากไปหน่อย แต่หลังจากดูหนังสือที่ซื้อมาทุกเล่มแล้ว เล่มที่น่าสนใจและเหมาะกับช่วงเริ่มต้นฤดูหนาวมากที่สุดคือเล่มนี้นี่เอง 555

 

   ผมเจอเบสตัวนี้ครั้งเเรกกับเพื่อนเว้ลตอนไปดูกีตาร์ให้เพื่อนทอมที่ฟอร์จูน หลังจากนั้นประมาณเกือบ3อาทิตย์ หลังจากคุณทอมได้335ตัวใหม่ไปแล้ว ผมกลับไปที่ฟอร์จูนอีกครั้ง โชคดีที่ยังไม่มีใครซื้อไป ผมนั่งลองอยู่เกือบชั่วโมง เเล้วก็ออกจากร้านไปที่Coco walkตรงพญาไท Second Music แล้วก็Central World สุดท้ายก็กลับมาที่ฟอร์จูน เจ้าของร้านถามผมว่าเเน่ใจเเล้วเหรอ (ไม่เเน่ใจเเล้วจะซื้อเหรอ) ได้ลองรึยัง เด็กในร้านก็บอกว่าพี่เค้ามาลองตั้งเเต่เช้าเเล้ว ท้านที่สุดผมก็ได้เบส Lakland - Darryll Jones Signature สีขาวมุกตัวนี้มาในราคา35000 พร้อมกล่อง (คุ้มโคตรๆ) 555

     

 

Happy NuClear Krub...........

 วันนี้ผมตื่นตี5ครึ่งด้วยเสียงเคาะประตูจากพี่ๆ3คน วันนี้เป็นวันสุดท้ายในหลวงพระบาง ผมตามพวกพี่ๆออกมาซักพักหลังจากหายมึน ใกล้6โมงพระมาบิณฑบาตรพร้อมกับทัวร์ไทยเเละจีน(และไกด์)ที่ทำให้ความเงียบสงบหายไป หลังจากใส่บาตรพระเกือบ100รูปเราเเวะมาใส่บาตรกับคุณยาย ที่เดียวกับเช้าเมื่อวาน หลังจากนั้นเราเก็บของร่ำลาลุงเจ้าของบ้านผู้ใจดี แล้วเตรียมตัวมุ่งหน้าสู่เวียงจันท์ 8โมงกว่าเรามาเช็คอินที่สถานี (ที่ตั๋วเขียนว่า "ปี้ผู้โดยสารรถ") 9โมงเศษรก็ออกจากสถานี 10ชั่วโมงหลังจากนั่งเปื่อยกันในรถ เราก็มาถึงเวียงจันท์ที่หมายสุดท้ายของเราในลาวตอนทุ่มกว่า หลังจากเดินหาที่พักกันจนขาเริ่มลาก เราก็มาจบที่โรงเเรมปารีส คืนนี้ผมสัญญากับตัวเองไว้เเล้วว่า"กูจะดูบอล" หลังจากเก้บของเข้าที่พักเราออกมาทานข้าวหลังจากนั้นปุ๋ยกับพี่ๆ3คน เเยกกันไปกินเบเกอร์รี่ ส่วนผมเดินหาร้านนั่งดูบอล สุดท้ายผมมาจบร้าน "ขอบใจเด้อ" ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นฝรั่ง" มารินคนเดียวเหรอ" เด็กเสิร์ฟในชุดสีชมพูถาม ผมสั่งเบียร์ลาวพร้อมกับการเขี่ยลูกเริ่มเกมส์ผ่านไปซักพัก คาเรเกอร์ก็ส่งบอลเข้าไปตุงตาข่าย แฟนบอลเวสแฮมคงอยากจะบอกว่าขอบใจเด้อ(แหม็ง...) หลังจากเสียประตูเเรกผมก็ถูกคุกคามโดยเด็กเสิร์ฟ ซึ่งวนเวียนมาเรียกร้องความสนใจด้วยการทำตาหวานเเละถามคำถามต่างกับผม รวมถึงขอเบอร์โทรศัพท์ ผมบอกไปว่าไม่ได้เอาโทรศัพท์ไป ผ่านไปซักพัก เด็กเสิร์ฟคนเดิมกลับมาพร้อมกับขออีเมลของผมไป "เผื่อคราวหน้ามารินอีก" เค้าบอกผม จากนั้นLiverpoolก็เสียลูกที่สอง หลังจากการถูกคุกคามโดยเด็กเสิร์ฟที่ผมเรียบเเปล้ตั้งกระบัง หน้าเหมือนจักรภพ เพ็ญเเขเเละปากห้อยเหมือน เนวิน ชิดชอบ ในชุดผ้าไหมสีผมพูมันเลื่อม ผมก้มีผู้มาเยือนที่โต๊ะรายใหม่ เป็น2สามีภรรยาชาวเอธิโอเปีย โต๊ะที่ร้านเต็มเค้าเลยมาขอนั่งกับผม 2คนนี้เหมือนเป้นตัวนำโชคในคืนนี้ หลังจากเค้านั่งไปซักพัก ซิสเซ่ก็ยิงให้ลิเวอร์พูลไล่มา2-1 จบครึ่งเเรก พักครึ่งผมคุยกับเค้าหลายเรื่องพอสมควร เริ่มครึ่งหลังเค้าย้ายโต๊ะไปเมื่อมีที่ว่าง เจอร์ราดยิงตีเสมอ2-2นาทีที่54 นาทีที่64เวสเเฮมขึ้นนำ3-2 ผมย้ายไปนั่งหน้าบาร์เเล้วสั่งเบียร์ลาวขวดที่4ของคืน ฝรั่งตรงหน้าผมนั่งกัดเล็บเหมือนคนเก็บกด ช่วงทดเวลาคำภวานาของผมเป็นจริงเมื่อเจอร์ราดซัดเป็น3-3 ชาวเอธิโอเปียเดินมาดีใจกับผม หลังจากนั้นผมนั่งลุ้นจนเรน่าเซฟจุดโทษให้เราคว้าเเชมป์ คืนนั้นผมแลองแชมป์ด้วยว็อดก้าเรดบูล์ และเลี้ยงเบียร์พี่คนขับตุ๊กๆ เช้าวันต่อมาผมบอกปุ๋ยว่าเจอกันตอนเที่ยงเลยด้วยความขี้เกียจ เที่ยงวันนั้นเราออกจากโรงเเรมแล้วมาที่ด่านสะพานมิตรภาพไทย-ลาว เรานั่งรถรวดเดียวมาที่อุดรเพื่อขึ้นเครื่อง 6โมง40 ...ในที่สุดเราก็กลับสู่ความจริง...ที่กรุงเทพฯ

 วันที่สองในหลวงพระบาง เราตื่นกันประมาณ6โมง แต่ออกมาเกือบไม่ทันใส่บาตรผมกับปุ๋ย(ที่เพื่อนบางคนของผมเรียกเค้าว่าผู้ชายโรเเมนติก)ต้องออกมาเดินหาซื้อข้าวเหนียวเพื่อใส่บาตร ตอนเเรกว่าจะไปซื้อที่ตลาดเเต่คุณยายใจดีบอกว่าไม่ทันเเน่ เลยต้องพึ่งข้าวเหนียวจากแม่ค้าที่เดินหาบขายอยู่ ซึ่งเเพงกว่าปกติมาก เช้านี้เราได้ใสบาตรสมใจอยาก หลังจากนั้นเราเดินไปกินกาแฟที่ร้านประชานิยมใต้ต้นมะม่วง ซึ่งเป็นที่ขึ้นชื่อในไกด์บุ๊ค (ผมรู้สึกว่าจะมีเเต่คนไทยไปกิน) เสร้จเเล้วเราจึงเริ่มโปรแกมของวันนี้ เราเช่าจักรยานขี่เที่ยวรอบเมืองซึ่งตอนเเรกคิดว่าใหญ่มากเมื่อดูจากแผนที่ แต่เมื่อเอาเข้าจริงเเล้วเรากลับเที่ยวหมดภายในครึ่งวัน หลังจากนั้นเราเเวะกินร้านเฝอ(หรือก๋วยเตี๋ยวนั่นเเหละ) คุณลุงเจ้าของบ้านบอกว่าร้านนี้คนไทยชอบไปกินเพราะมีในไกด์บุ๊คอีกนั่นเเหละ เรากลับมาตั้งหลักที่บ้านตอนบ่าย เเล้วก้ตกลงว่าจะไปน้ำตกกวางซี ห่างออกไปประมาณ30กิโลเมตร โดยป้าเจ้าของบ้าน(และเจ้าของลุง)ติดต่อรถให้ เราพบว่าการดูเเลอุทยานที่นี่ดีกว่าที่เมืองไทยบางเเห่ง อาจเป็นเพราะว่าคนยังมาเที่ยวไม่เยอะเท่าไหร่ (และพบว่ายางเเบนก็เป็นเรื่องปกติของทริปนี้) วันนี้มีปุ๋ยคนเดียวที่ลงไปเล่นน้ำ พวกผมที่เหลืออีก4คนขอตัว (นอกจากโรเเมนติกเเล้วยังรักธรรมชาติอีกด้วย..ช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ซะนี่กระไร) ส่วนผมเล่นเบียร์ลาวเป็นพักๆ มีฝรั่งมาถ่ายรูปปุ๋ยเป็นพักๆแต่ความจริงก็คือเค้าถ่ายน้ำตกแต่มีปุ่ยอยู่ในนั้น หลังจากเล่นน้ำไปซักพักเราก็เดินทางกลับ ระหว่างทาง ปุ๋ยหยุดถ่ายรูปฝรั่ง(ในชุดบิกินนี่)บ้างเป็นเป็นการเก็บบรรยากาศ(มันบอกเอง) แต่ผมคิดว่าอาจจะเป็นการเอาคืนที่โดนฝรั่งถ่ายรูป(รึป่าว???) หลังจากนั้นเรากลับมาอาบน้ำที่บ้านเเล้วเปลี่ยนชุดไปดูพระอาทิตย์ตกที่ภูสี กลางเมืองหลวงพระบาง เสร้จเเล้วเราลงมาสวดมนต์เเละเวียนเที่ยนที่วัด ที่นี่พิธีการค่อนข้างเยอะ เสร็จประมาณ2ทุ่มครึ่ง วันเรากลับไปฝากท้องกับเฝอป้าเวียงในตลาดที่ผมคิดว่าอร่อยกว่าเฝอที่เเนะนำในไกด์บุ๊ค..มาก เสร้จเเล้วเราเดินตลาดเเล้วก้กลบมานอน คืนนั้นป้าเวียงเจ้าของร้านเฝอโคตรอร่อยเเกบ่นเสียดายที่เรารีบกลับพรุ่งนี้เช้า...ส่วนปุ๋ยบ่นว่าอยากตั้งรกรากอยู่ที่ลาว (ผมเเนะนำให้มันหาเมียลาว...ไม่ใช่เบียร์ลาวนะครับ)  

   9โมงเช้าเราออกเดินทางจากวังเวียงไปหลวงพระบาง ก่อนหน้านั้นเรารองท้องกันด้วยขนมปังฝรั่งเศสใส่ไส้หมูหยอง กับกาแฟลาวใส่นมข้น เราเเวะพักรถอีกครั้งที่เมืองกาสี เส้นทางเริ่มขึ้นภูเขาบ้างเเล้วทำให้รถบัสต้องปิดเเอร์วิ่ง โชคดีที่หน้าต่างเปิดได้ ลมพัดจากหน้าต่างทำให้หายอึดอัดไปได้บ้าง(จากแอร์ที่ไม่ค่อยเย็น) เมื่อเข้าสู่ช่วงบ่ายแก่ๆ(เหมือนเพื่อนร่วมคณะทั้งสี่ของผม) เส้นทางเริ่มชันขึ้น อากาศข้างนอกเริ่มหนาวจนบางคนต้องเอาเสื้อเเจ็คเก็ตขึ้นมาใส่ ระหว่างทางยางก็เเบนซะงั้น ทำให้เรามีโอกาสได้ลงไปยืดเส้นยึดสายกันบ้าง และเเล้ว 5โมงเย็นเราก็มาถึงหลวงพระบางเรานั่งรถจากสถานีขนส่งมาลงแถวๆตลาด พี่คนขับรถแกคงมีcontactกะที่เกสเฮ้าส์อยู่ เลยพามาส่งซะงั้นอะ เราเดินดูห้องริมเเม่น้ำคาน ในตัวตลาด แล้วตัดกลับไปริมแม่น้ำโขง สุดท้ายเราก็กลับมาที่เดิม เรือนพักจูมค้อง หรือ Choum Khong Guest house (คุณลุงเจ้าของบ้านใจดีมาก) หลังจากนั้นเราเก็บของเข้าที่พักเเล้วออกตระเวณตลาด พอกินข้าวเสร้จเดินตลาดได้ซักพัก ฝนก็ตกเป็นอันว่า ตลาดเลิก ช่วงนี้ปุ๋ยอาศัยช่วงชุนลมุนต่อราคาเสื้อเบียร์ลาว มาได้ถูกกว่าปกติ ปุ๋ยพยายามต่อ3ตัว200แต่เค้าไม่ให้ บอกว่ากำไรตัวละสิบบาทเอง...... นาทีนั้นผมคิดว่าเค้าเป็นเเม่ค้าคนไทย